Hoe je zelf de conditie van een Pokémon kaart beoordeelt voor grading

Je hebt die kaart al weken in je handen gedraaid. Misschien zelfs maanden. En op een gegeven moment denk je: dit is het waard om te laten graden.

Maar voordat je een euro uitgeeft aan een gradingbedrijf, is het slim om eerst zelf goed te kijken.

Want niet elke kaart die er sierlijk uitziet, scoort een 10. En soms zit er meer waard in een kaart waar je aan moet wennen. Hieronder lees je precies hoe je de conditie van je Pokémon kaart beoordeelt — alsof je zelf een expert bent.

Waarom zelf beoordelen belangrijk is

Grading kost geld. Bij PSA, of Professional Sports Authenticator, betaal je al snel tussen de 25 en 50 euro per kaart voor standaard service.

Bij Beckett (BGS) zit je in dezelfde prijsklasse. En als je een kaart instuurt die uiteindelijk een 6 of 7 haalt, dan heb je geld verspild.

Want dan had je die kaart net zo goed ongegraden kunnen verkopen. Door zelf eerst de conditie te checken, weet je of het de moeite waard is om te laten graden. En misschien nog wel belangrijker: je leert begrijpen waarom bepaalde kaarten een 10 halen en andere niet. Dat maakt je slimmer als verzamelaar én als verkoper.

De vier hoofdpunten van kaartconditie

Elke gradingbedrijf kijkt naar dezelfde vier elementen. PSA noemt dit de "four pillars of grading".

1. Centering (de centering van de afbeelding)

Als je deze vier punten beheerst, kun je vrij nauwkeurig inschatten wat je kaart zou scoren. Dit is vaak het eerste wat je ziet. Staat het plaatje precies in het midden van de kaart, of zit het een beetje scheef? Bij een perfecte centering is de rand links even breed als de rand rechts, en boven even breed als onder.

PSA gebruikt hiervoor verhoudingen. Een centering van 50/50 betekent perfect gecentreerd.

Een 60/40 of 40/60 is nog acceptabel voor een hoge score. Maar zodra je op 70/30 of erger komt, zie je dat terug in de uiteindelijke score.

2. Corners (de hoeken)

Voor een PSA 10 moet je centering meestal binnen de 60/40 vallen. Tip: Gebruik een schijfje of een kaartliner om de randen precies te meten. Het oog bedriegt snel, vooral bij oudere kaarten waar de print al een beetje kan afwijken.

Dit is waar veel kaarten de das omdoen. Kijk met een loep — een 10x vergroting is ideaal — naar alle vier de hoeken.

3. Edges (de randen)

Zie je witte vlekjes, rafels of rondingen? Dan is de hook al niet meer "sharp". Een PSA 10 vereist vier perfect scherpe hookjes.

Zelfs een klein wit puntje in één hoek kan betekenen dat je een 9 haalt in plaats van een 10.

4. Surface (het oppervlak)

Bij oudere kaarten uit de Base Set of Jungle Set is dit extra lastig, want die werden minder zorgvuldig gesneden. De randen van de kaart vertellen een verhaal.

Zitten er kleine witte lijnjes langs de zijkant? Zie je een dunne lijn waar de kaart is bijgesneden?

Dat zijn zogenaamde "print lines" en die zijn bijna altijd zichtbaar onder vergroting. Bij moderne kaarten (vanaf ongeveer 2017) zijn de randen over het algemeen beter. Maar bij klassieke kaarten uit de jaren '90 is het heel lastig om een kaart te vinden met perfecte edges. Een kleine onvolkomenheid is acceptabel, maar meerdere print lines of een zichtbare snijlijn drukken je score flink.

Het oppervlak is misschien wel het lastigste punt om te beoordelen. Hierbij kijk je naar krasjes, putjes, vlekken en andere onvolkomenheden op de voorkant en achterkant van de kaart.

Gebruik hierbij een goede lamp en houd de kaart schuin. Lichtval maakt een wereld van verschil.

Wat in normaal licht onzichtbaar is, kan onder schijnlicht ineens als een grote vlek te zien zijn. Let vooral op de achterkant — daar zitten vaak de meeste verrassingen. Een krasje van slechts een paar millimeter kan het verschil maken tussen een 9 en een 10. En bij kaarten met een holofoil oppervlak (zoals de oude holofoils uit de Expedition of Aquapolis sets) zijn krasjes extra snel te zien.

Welke tools heb je nodig?

Je hebt geen dure apparatuur nodig om een eerste inschatting te maken. Dit is voldoende: Als je serieus wilt graden, kun je ook een digitale microscoop overwegen. Die zijn tegenwoordig al verkrijgbaar vanaf 30 euro en geven je een veel gedetailleerder beeld.

• Een 10x loep — verkrijgbaar voor een paar euro bij elk hobbywinkel of online
• Een witte achtergrond — een stuk papier of een witte tafel werkt perfect
• Een goede lamp — LED werkt het beste omdat het geen warmte geeft
• Een kaarthoes of sleeve — zodat je de kaart niet per ongeluk beschadigt tijdens inspectie

Veelgemaakte fouten bij zelfbeoordeling

De grootste fout die mensen maken? Te optimistisch zijn. We houden van onze kaarten, en dat maakt dat we onvolkomenheden niet zien of bagatelliseren.

Een tweede veelgemaakte fout is alleen naar de voorkant kijken. De achterkant telt net zoveel mee bij grading. En wees voorzichtig met kaarten die "prachtig" lijken maar al eens zijn gepoetst of opgeruimd.

Sommige verkopers gebruiken zachte schrobors of speciale gommen om krasjes te verminderen.

Dat is bij PSA en BGS niet toegestaan en kan leiden tot een "authentic" label in plaats van een nummer — wat je waarde drastisch verlaagt.

Wanneer stuur je een kaart in voor grading?

Als je na zelfinspectie denkt dat je kaart voldoet aan de eisen voor een 9 of 10, dan is het tijd om serieus na te denken over grading. Maar doe eerst je rekenwerk.

Een PSA 10 Charizard uit de Base Set is duizenden euro's waard.

Een PSA 10 van een minder populaire kaart uit een recente set misschien maar 20 euro meer dan de ongegraden versie. Kijk op websites als PriceCharting of de PSA Population Report om te zien wat jouw specifieke kaart op de markt waard is — gegraden versus ongegraden. Zo weet je of de gradingkosten zich terugverdienen.

Conclusie: oefening baart kunst

Het beoordelen van Pokémon kaarten is een vaardigheid die je ontwikkelt. Hoe meer kaarten je bekijkt, hoe beter je wordt in het herkennen van de kleine details die het verschil maken.

Begin met kaarten die je minder waardevol vindt, oefen je ogen, en werk langzaam naar je topstukken toe. En onthoud: zelfs de beste verzamelaars maken fouten. Maar door kennis op te doen en kritisch te kijken, verklein je die kans flink. Dus pak die loep, zet de lamp aan, en ga aan de slag.